her telden!

İnsanlar o kadar boş ki, o kadar boş şeylerle uğraşıyorlar ki ve bu süreçte o kadar yıpratıcı oluyorlar ki bazen anlam veremiyorum.

Herkes kendi dünyasındaki sorunu "en" li sıfatlarla nitelendiriyor hiç kimse bir başkasına empati uygulamıyor.

Durup düşünüyorum, bir güruh hiç mi ilerleme kaydetmez? Etmez. İstemiyorsa etmez...

Farz-ı misal; geçen yıl yurda kayıt olduğumda ortama iyi kaynaşmıştım işte muhabbetler, erkek sohbetleri gece gündüz eğlence dalga vesaire... İkinci dönemin ortasında ve bu dönem kendimi soyutladım yurttan... Çünkü sürekli aynı muhabbetlerden bıkkınlık gelmişti... Şimdi bazen dikkat ediyorum geçen yılki muhabbetlere aynen devam ediyorlar...

O yüzden ki çevremdeki insanların çoğu boş beleş... Uğraştıkları bir şey yok, hayat sadece sigaralarından çektikleri iki yudum nefes...

Bir dönemim onları kafama takmakla geçti, artık kimse umrumda değil hayatımdaki iki üç kişi hariç. Ki bunlardan birisi kız arkadaşım diğerleri de bana gerçekten değer verdiğine inandığım arkadaşlarım... Onlar bana değer versin, kafi...